อีสาน

“ไม้กีของชาวไทยเชื้อสายจีน กับ เซียงข้องของคนไท–ลาว” ผู้สนใจสามารถชมในรูปแบบ e-book : ไม้กีของชาวไทยเชื้อสายจีน กับ เซียงข้องของคนไท–ลาว หนังสือเล่มนี้นำเสนอการเปรียบเทียบพิธีกรรมความเชื่อพื้นบ้าน 2 วัฒนธรรม ได้แก่ “ไม้กี/การจับฮู่กี” ของชาวไทยเชื้อสายจีน และ “เซียงข้อง/เต้าเซียงข้อง” ของชาวไท–ลาวอีสาน โดยชี้ให้เห็นถึงความคล้ายคลึงกัน ทั้งในด้านรูปแบบพิธีกรรม บทบาททางสังคม และหน้าที่ทางจิตวิญญาณ แม้จะอยู่ต่างกลุ่มชาติพันธุ์และมีพื้นฐานความเชื่อต่างกันก็ตาม พิธี ไม้กี เป็นการประทับทรงของเทพเจ้าผ่านไม้มงคล ใช้ในการเสี่ยงทาย ตอบคำถาม เขียนอักษรจีน ชี้จุดศพไร้ญาติ และประกอบพิธีล้างป่าช้า สะท้อนความเชื่อเรื่องอำนาจเหนือธรรมชาติและการทำกุศลของชาวจีน ขณะที่ เซียงข้อง เป็นพิธีกรรมของชาวอีสาน ใช้หุ่นที่ทำจากข้องและไม้ไผ่เป็นสื่อให้ผีเข้าสิง เพื่อเสี่ยงทาย ค้นหาสิ่งของ ทำนายเหตุการณ์ และขับไล่สิ่งชั่วร้าย เป็นที่พึ่งทางจิตใจของชุมชนเมื่อหมดหนทางแก้ไขด้วยวิธีปกติ ผู้เขียนเสนอว่า ความคล้ายคลึงของพิธีกรรมทั้งสองอาจสะท้อน รากเหง้าทางวัฒนธรรมร่วมของผู้คนในภูมิภาคอุษาคเนย์ และแสดงให้เห็นการผสาน 
Read more
“ฮีตเดือนอ้าย บุญเข้ากรรม”   บุญเข้ากรรม: จารีตแห่งการชำระจิตและความสมัครสมานของชาวอีสาน บุญเข้ากรรม หรือที่เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า บุญเข้าปริวาสกรรม เป็นประเพณีที่ปฏิบัติกันใน เดือนอ้าย (เดือนเจียง) ซึ่งเป็นเดือนแรกตามปฏิทินจันทรคติของชาวอีสาน จึงถูกเรียกว่า “ฮีตเดือนอ้าย”, ประเพณีนี้เป็นกิจกรรมสำคัญที่พระสงฆ์จะมารวมตัวกันเพื่อกระทำสังฆกรรมเพื่อชำระศีลของตนให้บริสุทธิ์ และเปิดโอกาสให้พุทธศาสนิกชนได้ร่วมสร้างมหากุศลไปพร้อมกัน, มูลเหตุและตำนานความเชื่อ ตามความเชื่อโบราณระบุว่า มูลเหตุของการเข้ากรรมมาจากเรื่องเล่าของพระภิกษุรูปหนึ่งในสมัยพุทธกาลที่ล่องเรือไปตามแม่น้ำ แล้วเผลอเอามือไปจับใบตะไคร่น้ำจนขาดเพียงเล็กน้อย, ท่านมองว่าเป็นอาบัติเพียงเล็กน้อยจึงมิได้แสดงอาบัติ (แจ้งความผิด) จนกระทั่งมรณภาพไป บาปนั้นยังคงค้างคาในใจทำให้ท่านต้องไปเกิดเป็นพญานาคชื่อ “เอรกปัต” และไม่สามารถหลุดพ้นจากกรรมนั้นได้แม้จะผ่านไปนานนับหมื่นปี,, ชาวอีสานจึงถือเอาเหตุนี้เป็นบทเรียนว่า อย่าดูหมิ่นอาบัติหรือบาปเพียงเล็กน้อย และนำมาสู่การปฏิบัติบุญเข้ากรรมเพื่อความบริสุทธิ์ของสงฆ์, ลำดับพิธีกรรมของสงฆ์: จากอาบัติสู่ความบริสุทธิ์ การเข้าปริวาสกรรมมีไว้สำหรับพระภิกษุที่ต้อง อาบัติสังฆาทิเสส ซึ่งเป็นอาบัติหนักรองลงมาจากปาราชิก (มีทั้งหมด 13 ข้อ เช่น การจงใจทำให้อสุจิเคลื่อน หรือการจับต้องกายสตรี),, กระบวนการมีขั้นตอนสำคัญดังนี้: การอยู่ปริวาส: ภิกษุผู้ต้องอาบัติและปกปิดไว้ ต้องอยู่ปริวาสตามจำนวนวันที่ตนปกปิดความผิดนั้น, โดยปกติในประเพณีนิยมจะจัดเป็น 
Read more
134224